Seksueel geweld tegen kinderen

Deze hoofdrubriek bevat 3 rubrieken:

Er bestaan veel verschillende definities van seksueel geweld tegen kinderen. De Nationaal Rapporteur hanteert een brede definitie, omvattende alle zedendelicten binnen het Wetboek van Strafrecht die van toepassing (kunnen) zijn op minderjarige slachtoffers. Het kan bijvoorbeeld gaan om kinderpornografie, verkrachting, aanranding, ontucht, jeugdprostitutie, verleiding of grooming. Wat deze zedendelicten gemeen hebben is dat het gaat om strafbaar seksueel gedrag gericht tegen minderjarigen.

Afhankelijkheidsrelatie

Bij seksueel geweld tegen kinderen is vaak sprake van een afhankelijkheidsrelatie tussen de pleger en het minderjarige slachtoffer, bijvoorbeeld wanneer het gaat om incest of om misbruik binnen een jeugdzorginstelling. In deze gevallen is seksueel geweld tegen kinderen een vorm van kindermishandeling. Ook seksueel geweld tussen kinderen of jongeren onderling komt echter voor, en ook deze vormen van grensoverschrijdend strafwaardig gedrag vallen onder de term seksueel geweld tegen kinderen. De Nationaal Rapporteur schaart verbale seksuele intimidatie en genitale verminking niet onder seksueel geweld tegen kinderen.

Hands-on en hands-off

Onder de brede paraplu van seksueel geweld tegen kinderen kan zowel hands-on als hands-off misbruik vallen. Bij hands-on misbruik is sprake van fysiek contact tussen pleger en slachtoffer. Voorbeelden van hands-on misbruik zijn verkrachting, aanranding en het vervaardigen van kinderpornografie. Bij hands-off misbruik is geen sprake van fysiek contact tussen pleger en slachtoffer, hierbij kan men denken aan het kijken naar kinderpornografie, of het tonen van seksuele handelingen aan iemand onder de zestien jaar (seksueel corrumperen). Hierbij moet worden opgemerkt dat hands-off misbruik daadwerkelijk fysiek seksueel geweld in stand kan houden en kan bevorderen.

Digitaal en analoog

Seksueel geweld tegen kinderen kan zich zowel in de digitale als in de analoge wereld afspelen. Zo heeft kinderpornografie een duidelijke digitale component wanneer het verspreid wordt via internet. Het fysieke misbruik om de kinderpornografische afbeeldingen te vervaardigen vindt echter plaats in de analoge wereld. Voor een uitgebreide beschrijving van het onderscheid tussen digitaal en analoog en hands-on en hands-off geweld, zie ook de Eerste Rapportage Kinderpornografie vanaf pagina 41.

Recht op bescherming

Kinderen hebben recht op bescherming tegen seksueel geweld. In de eerste plaats door preventie, en indien geweld al heeft plaatsgevonden, door het te stoppen en hulp te verlenen. De verantwoordelijkheid om kinderen die bescherming te bieden ligt bij de overheid. De Nationaal Rapporteur monitort de aanpak van alle verschillende vormen van seksueel geweld tegen kinderen.

Rapport 'Op goede grond. De aanpak van seksueel geweld tegen kinderen'

Op 27 mei 2014 publiceerde de Nationaal Rapporteur het rapport "Op goede grond" over de aanpak van seksueel geweld tegen kinderen in Nederland. Uit het rapport blijkt onder meer dat de drempels voor slachtoffers om uit te komen voor het seksueel geweld, het te melden bij instanties en aangifte te doen bij de politie, te hoog zijn.