Mensenhandel is strafbaar in Nederland. De Nederlandse overheid heeft de plicht om mensenhandel te bestrijden. Die plicht komt voort uit verschillende internationale en Europese wet- en regelgeving. Ook heeft Nederland regels opgesteld over de rechten van buitenlandse slachtoffers van mensenhandel.
Nederlandse wet- en regelgeving
- Wetboek van Strafrecht
In artikel 273f Wetboek van Strafrecht is mensenhandel strafbaar gesteld. In dat artikel is ook de Europese Richtlijn mensenhandel verwerkt. Het is ook strafbaar om als klant opzettelijk gebruik te maken van seksuele dienstverlening door een slachtoffer van mensenhandel (artikel 273g van het Wetboek van Strafrecht). - Beleidsregels OM
Het Openbaar Ministerie heeft regels vastgesteld voor de aanpak van mensenhandel. De Aanwijzing mensenhandel geeft regels voor hoe het OM het beste kan handelen in mensenhandelzaken. De uitgangspunten voor strafeisen in mensenhandelzaken staan in de Richtlijn voor strafvordering mensenhandel.
Internationale en Europese wet- en regelgeving
Belangrijke internationale en Europese wetten en regels op het gebied van mensenhandel zijn:
- Richtlijn 2011/36/EU van de Europese Unie in combinatie met Richtlijn (EU) 2024/1712 (Europese richtlijn mensenhandel)
- Verdrag van de Raad van Europa inzake bestrijding van mensenhandel (Verdrag van Warschau)
- UN Optional Protocol to prevent, suppress and punish trafficking in persons (Palermo Protocol)
Rechten buitenlandse slachtoffers mensenhandel
Om te stimuleren dat buitenlandse slachtoffers van mensenhandel in Nederland aangifte doen, kunnen zij aanspraak maken op verblijf. Zo worden zij beschermd en kunnen zij zich onttrekken aan de invloed van de mensenhandelaar. Deze verblijfsregeling is geregeld in hoofdstuk B8 Vreemdelingencirculaire 2000 (regeling tijdelijk verblijf) en B9 Vreemdelingencirculaire 2000 (regeling voortgezet verblijf).